บัลลังก์หมอยาเซียน นิยาย บท 274

[ร้อน] อ่านนวนิยาย บัลลังก์หมอยาเซียน ตอนที่ 274 ช่องว่างในใจของพระชายาจี้

นวนิยาย บัลลังก์หมอยาเซียน ได้รับการเผยแพร่ไปยัง ตอนที่ 274 ช่องว่างในใจของพระชายาจี้ พร้อมรายละเอียดใหม่ที่ไม่คาดคิด อาจกล่าวได้ว่าผู้แต่ง Internet ลงทุนใน บัลลังก์หมอยาเซียน อย่างจริงใจเกินไป หลังจากอ่าน ตอนที่ 274 ช่องว่างในใจของพระชายาจี้ ฉันก็ทิ้งความเศร้า แต่อ่อนโยน แต่ลึกซึ้งมาก มาอ่านตอนนี้ ตอนที่ 274 ช่องว่างในใจของพระชายาจี้ และตอนต่อไปของซีรี่ส์ บัลลังก์หมอยาเซียน ที่ Good Novel Online ตอนนี้

สวีอีจ้องอะซี่ “แปลกคนเสียจริง ก็เคยเห็นหน้ามาก่อนมันหน้าไม่อายตรงไหนเล่า?”

“ก็เป็นเพราะว่าเห็นว่าคนเขาหน้าตาไม่เลวถึงได้พูดว่าเคยเห็นที่ไหนมาก่อนไงเล่า คนมักมากตัณหาแบบเจ้าข้าเจอมามากพอแล้ว” อะซี่หันตัวจะเดินจากไป

สวีอีถึงกับตะลึงงัน พลางดึงตัวอะซี่ผลักเข้าไปตรงกำแพง พร้อมกับพาดมืออีกข้างไว้กับกำแพงให้อะซี่อยู่ภายใต้ร่างอันทรงพลังของตัวเอง แล้วพูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง : “เจ้าพูดมาให้ชัดเจน ใครเป็นคนมักมากตัณหากัน?”

อะซี่ตกใจจนฟาดมือออกไปผลักหน้าเขาอย่างรวดเร็ว “เจ้าคิดจะทำอะไร?”

ฝ่ามือของนางฟาดออกไปทำให้นิ้วมือเข้าไปจิ้มตาของสวีอีทันที สวีอีที่เห็นดังนั้นจึงรีบยกมือขึ้นมาปัดออก อะซี่ขยับมือเข้าไปตบตี ท้ายที่สุดทั้งสองคนก็ต่อสู้กันขึ้นมาเสียอย่างนั้น

สวีอีคำราม “เจ้าช่างไร้เหตุผลเสียจริง อย่าคิดว่าข้าจะกลัวตระกูลหยวนของเจ้า ทุกครั้งที่เจ้าเอาแต่บอกว่าข้าไม่เอาไหน ข้ายังไม่ได้สะสางกับเจ้าเลย ตอนนี้ยังจะมาบอกว่าข้าเป็นคนมักมากตัณหาแล้วยังจิ้มตาข้าอีก”

อะซี่ตอกกลับด้วยความโกรธ: “ข้าแค่เพียงหยอกเจ้าเล่นเท่านั้น คนสมองนิ่มอย่างเจ้าไม่เข้าใจหรือไร ?”

“ข้าไม่สมองนิ่ม”

“เจ้าไม่สมองนิ่มแล้วจะเป็นใครอีกเล่า?” อะซี่ยึดอกเดินไปข้างหน้าแล้วพูดด้วยความโมโห

สวีอีที่เห็นว่านางกำลังจะอาละวาด จึงยกมือขึ้นแล้วผลักนาง “เจ้าไสหัว……”

สมองของอะซี่ระเบิดตุ้มออกมา นางก้มลงมองบริเวณที่มือของเขากำลังสัมผัสอยู่ ใบหน้าของนางก็แดงก่ำขึ้นมาทันที ก่อนจะคำรามออกมาด้วยความเดือดดาล “สวีอี เจ้ามันคนวิปลาส กล้าดียังไงถึงได้มาลวนลามข้า?”

นางสะดุ้งโหยงพลางฟาดฝ่ามือลงไปบนหน้าสวีอีทันที

สวีอีถึงกับต้องกุมหน้าที่โดนตบ ก่อนจะค่อยๆ ดึงมือกลับมาแล้วมองดูฝ่ามือตัวเองด้วยความตกใจ จากนั้นก็มองไปยังหน้าอกของนางด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไปเป็นหวาดกลัว “สวรรค์ เจ้าคือผู้หญิง”

“นี่เจ้าไม่รู้ว่าข้าเป็นผู้หญิงงั้นหรือ?” อะซี่ตะคอกด้วยความเดือด

สวีอีถึงกับหดคอลงด้วยความน้อยใจเล็กน้อย “เจ้าเอาแต่ทำตัวกร่างๆ ใครจะคิดว่าเจ้าเป็นผู้หญิงกันเล่า?”

“เจ้ารนหาที่ตายซะแล้ว!” อะซี่เหวี่ยงหมัดออกไป ทางด้านสวีอีที่รู้สึกถึงความผิดปกติจึงสะบัดก้นหนีเอาชีวิตออกไปทันที

เมื่อเป็นเช่นนี้จึงทำให้สวีอีลืมแผ่นหลังที่คุ้นตานั้นไปโดยปริยาย

วันถัดมาแม่นมสี่และอะซี่ก็ยังคงออกไปรับสมัครคนดังเดิม แต่เป็นอย่างที่แม่นมสี่ได้กล่าวไว้ การจะหาหญิงสาวที่รู้วิชาการต่อสู้ทั้งยังต้องผ่านการปราบมือกับอะซี่อีก ไม่สามารถที่จะหาได้เลย

ถ้าหากจะหาสาวใช้ไว้สำหรับปรนนิบัติในเรื่องทั่วไป เช่นนั้นไม่จำเป็นที่ต้องหาจากด้านนอก เพราะจะดีกว่าถ้าให้แม่นมสี่เข้าวังไปทูลขอจากไท่ซ่างหวงแล้วเลือกเอานางในที่รู้กฎระเบียบมาสักสองสามคน

จากนั้นแม่นมสี่ก็มาให้ความสำคัญกับการสอนหมันเอ่อให้นางสามารถไปดูแลปรนนิบัติพระชายาได้ในเร็ววัน

แม่นมสี่กล่าว: “ถึงจะบอกว่าเจ้าเคยอาศัยอยู่ที่จวนตระกูลฉู่มาก่อน แต่ว่าตระกูลฉู่ก็มีกฎระเบียบของตัวเอง จวนอ๋องฉู่ก็มีกฎระเบียบของจวนอ๋องฉู่ ซึ่งมันไม่ ……”

หมันเอ่อขัดคำพูดของแม่นมสี่พลางลูกตาแทบถลนออกมา “เจ้าพูดว่าอะไรนะเจ้าคะ?ที่นี่คือจวนอ๋องฉู่หรือเจ้าคะ?”

แม่นมสี่มองนางอย่างประหลาดใจ “เจ้าไม่รู้หรอกหรือ?มีเขียนอยู่ในใบสัญญา”

“ข้า……” หมันเอ่อหน้าซีดเผือด “ข้าไม่รู้หนังสือ”

แม่นมสี่สังเกตนาง “มีปัญหางั้นหรือ?จวนอ๋องฉู่เป็นอะไรหรือ?”

หมันเอ่อที่นึกถึงความยากลำบากกว่าจะมีคนรับตนเองไว้ แต่คิดไม่ถึงว่าจะจับพลับจับพลูเข้ามาอยู่ในจวนอ๋องฉู่ได้ เห้อ หากรู้แต่แรกว่าที่นี่คือจวนอ๋องฉู่นางก็ไม่มีทางมาหรอก นางเคยปราบมือกับอ๋องฉู่ แน่นอนว่าอ๋องฉู่

จะต้องจำนางได้เป็นแน่ และอ๋องฉู่คงไม่มีทางปล่อยนางไว้เช่นกัน

“หมันเอ่อ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?” แม่นมสี่มองนางอย่างสงสัย

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: บัลลังก์หมอยาเซียน