บัลลังก์หมอยาเซียน นิยาย บท 202

บัลลังก์หมอยาเซียน บทที่ 202 คิดถึงทุกสิ่งทุกอย่าง โดย Internet

นวนิยาย บัลลังก์หมอยาเซียน ได้อัปเดตเป็น บทที่ 202 คิดถึงทุกสิ่งทุกอย่าง

บัลลังก์หมอยาเซียน เป็นซีรีส์ที่ดีที่สุดและน่าสนใจที่สุดของผู้แต่ง Internet ใน บทที่ 202 คิดถึงทุกสิ่งทุกอย่าง นักแสดงนำหญิงดูเหมือนจะตกอยู่ในห้วงแห่งความสิ้นหวังและใจสลายมือเปล่า แต่ไม่คาดคิดเหตุการณ์ใหญ่ก็เกิดขึ้น โปรดอ่าน บทที่ 202 คิดถึงทุกสิ่งทุกอย่าง และอัปเดตบทต่อไปของซีรีส์นี้ที่ th.booktrk.com

คำค้นหาที่เกี่ยวข้อง บทที่ 202 คิดถึงทุกสิ่งทุกอย่าง:

บัลลังก์หมอยาเซียน บทที่ 202 คิดถึงทุกสิ่งทุกอย่าง

บทที่ 202 คิดถึงทุกสิ่งทุกอย่าง บัลลังก์หมอยาเซียน

หยู่เหวินเห้าถามสาวใช้คนนั้น “พระโพธิสัตว์กวนอิมองค์นั้น มีรูปลักษณ์อย่างไร แล้วมีสีอะไร”

สาวใช้ตัวน้อยถูกทำให้ตกใจจนเกือบจะร้องไห้อยู่แล้ว พอหยู่เหวินเห้าถามขึ้น นางไม่รู้อะไรเลยจริงๆ ได้แต่อ้ำอึ้ง สมองว่างเปล่า ลิ้นก็พันกันไปหมด “คือว่า เรื่องนี้ข้าน้อย ข้าน้อยจำไม่ได้แล้ว น่าจะเป็นสีขาวหยก”

หยู่เหวินเห้ายิ้มเย็น มองพระชายาจี้ “พี่สะใภ้ เห็นทีในสายตาท่านข้าก็เป็นแค่คนโง่คนหนึ่ง คิดจะหลอกอะไรก็ได้ตามใจสินะ”

แววตาของพระชายาจี้ขรึมลง “น้องห้าพูดอย่างนี้หมายความว่าอย่างไร”

“ไม่ได้มีความหมายอะไร เรื่องคดีนั้นก็ให้ตรวจสอบต่อไปเถอะ”หยู่เหวินเห้าหมุนตัว

แววตาของพระชายาจี้เยือกเย็น กำหมัดแน่น แล้วก็ค่อยๆคลายออก

“แม่นมชี เจ้ารู้หรือไม่ว่าทำผิดอะไร”พระชายาจี้เตือนเสียงดุ

แม่นมที่เมื่อครู่จะตบตีสาวใช้คนนั้นก็คุกเข่าลงทันที สีหน้าขาวซีด

แม่นมคนนี้ เป็นแม่นมที่พระชายาพามาด้วยตอนแต่งงานเพื่อคอยช่วยดูแล มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดที่สุดกับพระชายาจี้ การตัดสินใจหลายอย่าง ก็มาจากนางทั้งสิ้น

ครั้งนี้ หยู่เหวินเห้าไม่รอให้พระชายาจี้พูด ก็เอ่ยเสียงดุว่า “องครักษ์ของจวนอยู่ไหน“

ข้างนอกมีคนสองคนเดินเข้ามา “อยู่พ่ะย่ะค่ะ”

หยู่เหวินเห้าเอ่ยเสียงเย็น “เอาตัวแม่นมชีออกไป โบยสามสิบที”

พระชายาจี้มองแม่นมอย่างเจ็บปวดอยู่แวบหนึ่ง ริมฝีปากกระตุก แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ขอร้องอะไร ได้แต่ยกมือขึ้นอย่างไร้เรี่ยวแรง ให้องครักษ์เอาตัวออกไป

หยู่เหวินเห้าให้คนออกไปสังเกตการณ์เอาไว้ ไม่ให้ไว้หน้าใดๆทั้งสิ้น

พระชายาจี้ยิ้มเย็น “ต้องทำขนาดนี้เชียวหรือ ท่านอ๋องจะถือสากับบ่าวรับใช้คนหนึ่งจริงหรือ”

“เข็มไม่ทิ่มแทงถูกเนื้อ พระชายาจี้จะไม่รับรู้ถึงความเจ็บ”หยู่เหวินเห้าได้ระบายอารมณ์แล้ว อารมณ์ก็ผ่อนคลายลงทันที

พระชายาจี้จ้องมองเขา ส่ายหน้า “ไม่คิดเลยว่าท่านอ๋องจะไร้ความสามารถถึงเพียงนี้ การแสดงของผู้หญิงในวังหลังเหล่านี้ ก็เป็นสิ่งที่เห็นได้จนชินตาทั่วไปทั้งเมือง แต่ว่าสงครามระหว่างหญิงสาว ไม่เคยมีเอาบุรุษเข้ามาพัวพันด้วย ท่านอ๋องออกหน้าขนาดนี้ คงหนีไม่พ้นต้องถูกครหาว่าเป็นคนจิตใจคับแคบ”

หยู่เหวินเห้าแววตาเยือกเย็น “ยากนักที่วันนี้พระชายาจี้จะพูดอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา เช่นนั้นข้าก็จะพูดตรงๆเช่นกัน ถ้าเพียงแค่คิดจะทำร้ายหยวนชิงหลิงไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ ก็เท่ากับหาเรื่องข้า ไม่มีเรื่องสงครามระหว่างหญิงสาวอะไรทั้งนั้น ท่านลงมือกับหยวนชิงหลิง ก็เท่ากับลงมือกับข้า ”

ทันใดนั้นพระชายาจี้หัวเราะฮ่าฮ่าขึ้นมา หัวเราะเสร็จ ก็ใช้มือเช็ดที่หัวตา “ช่างน่าขันจริงๆ ไร้สาระเสียจริง หรือเจ้าจะลืมเรื่องที่จวนเจ้าหญิงไปแล้ว หยวนชิงหลิงใส่ร้ายเจ้าอย่างไร เพราะนาง ทำให้เจ้าไม่ได้แต่งงานกับฉู่หมิงชุ่ย ไม่ได้รับการสนับสนุนจากตระกูลฉู่ เจ้าไม่เกลียดนางหรือ”

หยู่เหวินเห้าหัวเราะ “เกลียด ฉะนั้น นางเป็นศัตรูของข้าในชาตินี้ ใครจะแตะต้องนาง ล้วนต้องผ่านข้าไปก่อน ”

พระชายาหัวเราะเสียงเย็น “ในใจของน้องห้าคิดอะไรอยู่ ข้าก็เข้าใจดี ตอนนี้หยวนชิงหลิงเป็นที่โปรดปรานของไท่ซ่างหวง ทั้งยังตั้งครรภ์ สำหรับเจ้าแล้วคงมีประโยชน์มากสินะ ไม่รู้ว่าในใจของพระชายาฉู่จะรู้ถึงจุดนี้หรือไม่ หรือจะโง่เชื่อว่าน้องห้ารักนางด้วยใจจริง ต้องการให้ข้าหาคนไปเตือนนางสักหน่อยหรือไม่”

“แล้วแต่”หยู่เหวินเห้ายิ้ม “เพียงแต่เกรงว่าพี่สะใภ้ใหญ่จะคิดไปเองว่าตัวเองฉลาด ต้องเสียแรงเปล่า ถ้าพี่สะใภ้ว่างมากขนาดนี้ ไม่สู้หาพื้นที่ฮวงจุ้ยดีๆไว้ให้ตัวเองสักผืนจะดีกว่า”

พูดจบ ก็หมุนตัวสะบัดแขนเสื้อจากไป

พระชายาจี้ใบหน้ามีรอยยิ้ม มองตามเงาหลังของเขาที่หายไปอย่างรวดเร็ว

จากนั้นรอยยิ้มบนใบหน้านั้นก็ค่อยๆแข็งทื่อ สายตามีแววเกลียดชังผุดขึ้น

แม่นมชีถูกโบยไปสามสิบที จนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ถูกองครักษ์ยกออกไป

แม่นมชีเป็นคนที่นางไว้ใจที่สุด ข้างกายมีนางคอยรับใช้จึงอุ่นใจ ตลอดเวลาสิบปีที่พึ่งพิงกันในจวนอ๋อง แม้จะเป็นนายกับบ่าว แต่ความรู้สึกกลับลึกซึ้งเหมือนแม่ลูก หยู่เหวินเห้ารู้เรื่องนี้ดี เขาช่างใจร้ายจริงๆ

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: บัลลังก์หมอยาเซียน