บัลลังก์หมอยาเซียน นิยาย บท 185

อัปเดต บทที่ 185 ชายารองเสียชีวิตไปหนึ่งคน ของ บัลลังก์หมอยาเซียน

ประกาศ บัลลังก์หมอยาเซียน ได้อัปเดต บทที่ 185 ชายารองเสียชีวิตไปหนึ่งคน พร้อมรายละเอียดที่น่าทึ่งและคาดไม่ถึงมากมาย ในการเขียนที่คล่องแคล่วในข้อความที่เรียบง่าย แต่จริงใจบางครั้งความโรแมนติคที่สงบของผู้แต่ง Internet ใน บทที่ 185 ชายารองเสียชีวิตไปหนึ่งคน พาเราไปสู่ขอบฟ้าใหม่ ลองอ่านซีรี่ส์ บทที่ 185 ชายารองเสียชีวิตไปหนึ่งคน บัลลังก์หมอยาเซียน ที่นี่ แป้นค้นหา: บัลลังก์หมอยาเซียน บทที่ 185 ชายารองเสียชีวิตไปหนึ่งคน

ก่อนที่งานชมดอกไม้จะจบลง ฮองเฮาก็ได้เรียกหยวนชิงหลิงกับพระชายาอ๋องซุนเข้าไป เพื่อสอบถามว่าชอบคุณหนูตระกูลไหน

พระชายาอ๋องซุนพูดออกมาสองสามคน หยวนชิงหลิงกับส่ายหน้า: “ไม่มี”

คำตอบนี้ทำให้ฮองเฮาและเหล่าสนมต่างหันมามอง

ทุกคนต่างพากันคิดว่า พระชายาอ๋องฉู่ขี้อิจฉา ดูแล้วคงจะเป็นเรื่องจริง

เพียงแต่ว่า ต้องไว้หน้าเสียนเฟย เลยไม่มีใครกล้าพูดออกมา

ฮองเฮาเองก็ยังฝืนยิ้มออกมา “ในเมื่อไม่สนใจ อย่างนั้นก็ไม่เป็นไร”

หยวนชิงหลิงได้รับสายตาเกลียดชังจากเสียนเฟยเต็มๆ

ตอนที่ออกมาจากวัง แม่นมสี่ก็พูดขึ้น: “พระชายาควรจะพูดออกไปสองสามคน”

“สองสามคน?” หยวนชิงหลิงรู้สึกไม่ดี “แค่คนเดียวข้ายังไม่อยากพูดเลย ยังจะให้พูดสองสามคนงั้นหรือ?”

แม่นมสี่จึงพูดขึ้น: “แค่พูดพอเป็นพิธี ยังไงก็ไม่มีทางรับชายารองได้หมด งานชมดอกไม้ครั้งนี้ฮองเฮาเองก็เป็นเจ้าภาพ บอกไปสองสามคนเพื่อไว้หน้านางบ้าง พระชายาคิดว่าพระชายาอ๋องซุนชอบจริงหรือ?นางเองก็ทำไปเพราะไว้หน้าและเป็นพิธีเท่านั้น และเพื่อให้เกียรตินาง แล้วก็ไม่ทำร้ายชื่อเสียงตัวเองด้วย แต่พระชายากลับได้ชื่อว่าขี้อิจฉาไปแล้วแน่นอน”

หยวนชิงหลิงไม่มีอะไรจะพูด ใครจะรู้?

พอกลับมาถึงจวน หยู่เหวินเห้าก็แสร้งทำเป็นไม่สนใจนางแล้วเดินไปเดินมา แต่ว่ากลับไม่ได้ถามทางออก เพราะเกรงว่าจะถามผิดเรื่อง แล้วเป็นการล่วงเกินคนอื่น

หยวนชิงหลิงพูดขึ้นอย่างอารมณ์ไม่ดี: “นั่งลง อย่าทำให้ข้าตาลาย”

หยู่เหวินเห้าค่อยๆ นั่งลง พลางถามขึ้นด้วยเสียงไม่ใส่ใจ: “งานชมดอกไม้เป็นอย่างไรบ้าง?”

“ชมจนดอกไม่ร่วงโรย” หยวนชิงหลิงมองเขา และในใจก็รู้สึกรำคาญ “อ๋องทุกคนต้องได้ชายารองใช่หรือไม่?”

“ไม่แน่นอน” หยู่เหวินเห้าหันไปจ้องท้องนาง “ถ้าหากว่าท้องเจ้าเริ่มออกแรง ข้าก็จะมีข้อแก้ตัวกับเสด็จพ่อได้”

หยวนชิงหลิงพูดขึ้นอย่างอารมณ์เสีย: “แบบไหนถึงเรียกออกแรง?”

“สักสินอัน สักแปดอันละกัน”

หยวนชิงหลิงหยุดโมโห “ข้าไม่ใช่แม่หมูตัวเอง”

ที่จริงในใจของหยู่เหวินเห้านั้นก็กระวนกระวายมาก

เขาไม่ได้ต้องการชายารอง ช่วงนี้เขาก็อยู่สุขสบาย ถ้าหากว่ามีพระชายารองกลับมาด้วย เจ้าหยวนคงจะทะเลาะกับเขาทุกวัน

พอนึกถึงวันพวกนั้น ก็แทบคลั่งเลย

แต่ว่า เรื่องแบบนี้ เขาเองก็ไม่สามารถตัดสินใจเองได้ ถึงเขาจะปฏิเสธกี่ครั้ง มีท่าทีคัดค้าน เสด็จพ่อรับพระราชทานให้หนึ่งคนก็ไม่มีทางเลือกอยู่ดี

ดังนั้นคืนนี้เขาถึงได้กำชับหยวนชิงหลิง ว่าต้องบอกว่าไม่ชอบใครทั้งนั้น และไม่ต้องสนใจว่านางจะถูกนินทาว่าเป็นคนขี้อิจฉาริษยาแล้วจะทำไม?ที่อิจฉาก็เพราะว่าเป็นห่วงเขา

หยวนชิงหลิงเห็นคิ้วเขาขมวดเข้าหากัน จึงพูดขึ้น: “ฮองเฮาถามข้า แต่ข้าบอกว่าไม่ชอบใครเลย แต่ว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งบอกอยากแต่งกับท่าน”

“ใคร?” หยู่เหวินเห้าตาตั้ง กำเริบนัก!

พรุ่งนี้ข้าจะฆ่านาง

“ชื่อหยวนหย่งอี้ เห็นบอกว่าเป็นหลานสาวแม่ทัพหยวน ข้าจำไม่ได้แล้ว เป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวท่าน”

หยู่เหวินเห้าชะงักไป “ยัยอี้หรือ?นางอย่างแต่งกับข้าหรือ?เป็นไปไม่ได้”

“ทำไมถึงเป็นไปไม่ได้?” หยวนชิงหลิงจ้องเขา

หยู่เหวินเห้าหัวเราะ “ทุกครั้งที่ยัยอี้เห็นข้า นางก็จะตกใจจนถอยหนี นางกลัวข้าขนาดนั้น จะอยากแต่งงานมาเป็นพระชายารองขอข้าได้อย่างไร?”

“แต่ว่านางพูดแบบนี้ออกมา” หยวนชิงหลิงกล่าว

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: บัลลังก์หมอยาเซียน